LAAT de DOKTER MINDFUL ZIJN

Ja, de dokter. Niets menselijk lijkt hem vreemd. En hij kan niet zoveel hebben – knoop dat in je oren.
.
Onderzoekers observeerden 40 dokters in het wild. Althans, op een afdeling Spoed Eisende Hulp van een academisch ziekenhuis. In total verzamelden ze gegevens van een periode van 210 uur.
.
De dokters warden gemiddeld 6,6 keer per uur in hun werkzaamheden gestoord. Daardoor werd zo’n 11% van hun taken onderbroken. En onderbreking ontstond bijvoorbeeld doordat een collega wat vroeg, terwijl ze een recept aan het schrijven waren. Het storen gebeurde meestal op een moment dat een dokter met iets administratiefs bezig was (43%). Maar ook gedurende direct patientcontact (17%)! En ook bij indirect acties rond de patient (19%). Als ze aan het overleggen waren veel minder (5%) en ook niet als ze gewoon gezellig wat aan het praten waren (2%).
.
Op zich werd de dokter dus wel met rust gelaten… maar niet op het juiste moment. Na een onderbreking deden ze opmerkelijk genoeg de helft korter over de afronding van de taak, vergeleken met vergelijkbare taken waarin ze niet gestoord werden. In 20% vd gevallen lukte het ze echter niet om terug te keren naar de oorspronkelijke taak en gingen ze wat anders doen. het schrijven was.
.
Conclusie van de auteurs: "Our results support the hypothesis that the highly interruptive nature of busy clinical environments may have a negative effect on patient safety” (
Quality and Safety in Health Care, ‘10; DOI: 10.1136/qshc.2009.039255).
.
Iets om bewust mee om te gaan? Confabula says: laat het hele team mindful zijn werk doen.
We willen
geen gedepersonaliseerde dokters.
Geen
depressieve dokters - want die maken fouten. En geen slapeloze dokters. En we willen ook geen overbelaste verpleegkundigen. En vooruit – ook natuurlijk geen sombere co’tjes.
.

OUDEREN & DEPRESSIE & EMOTIE HERKENNING.

Nog een onderzoek naar gezichtsuitdrukkingen (zie de agressieve meisjes in CC hier). Op oudere leeftijd komen depressies veel voor. Daar zijn allerlei plausibele redenen voor te bediscussiëren. We hebben het er al heel vaak over gehad in CC. Variërend van de biolkogiesche kant - bijvoorbeeld vasculaire afwijkingen in het brein tot de levensbeschouwelijke kant als levensfase problematiek.

.
Het is nooit 1 ding - altijd combi's & kluwens. Dat maakt mijn vak zo mooi.
.
Een kleine studie: 11 ouderen (66-87 jr) met een ernstige depressie, die geen medicatie gebruikten, werden vergeleken met 11 gezonde controles. Ze kregen afbeeldingen te zien van gezichten met een blije, droevige, angstige of neutrale uitdrukking. Eerst werd ze gevraagd op een specifiek onderdeel van het gezicht te wijzen (neus, mond, kin etc).
.
De gezonde controles bleken 16% trager in het aanwijzen van onderdelen van het gezicht als het een plaatje met een positieve of negatieve emotie-uitdrukking was, vergeleken met een neutrale uitdrukking. Ze raakten blijkbaar afgeleid door de emotie van het gezicht – moesten er even over denken. De depressieve proefpersonen toonden geen verschil in de snelheid van aanwijzen van gezichtsonderdelen bij de verschillende emotionele plaatjes en de neutrale.
.
Daarna werd ze gevraagd om de emoties die de gezichten uitdrukten te benoemen. Depressieve patienten bleken vervolgens meer moeite te hebben om emotionele en neutral gezichten te onderscheiden. Maar liefst 60% moeizamer dan de controles. Ze mis-interpreteerden zelfs neutrale gezichten voor blij of angstig. Op zich is bij jongere depressieve patienten ook een veranderde beoordeling van gelaatsuitdrukkingen gemeetn. Maar bij hen wordt dan alles mn negatief gelabeled. De ouderen blijken een overall moeite te hebben (Am J of Geriatric Psych ’10; DOI: 10.1097/JGP.0b013e3181d6b762).
.
Benadrukt wordt dat het een klein onderzoekje is. Wat kunnen we er direct mee? Nou - realiseer je eens: de moeite met gelaatsuitdrukkingen kan wellicht veel consequenties hebben voor sociale interacties. En die zijn juist zo belangrijk voor ouderen – zie in CC:
Dan komen ze misschien ook vaker samen in de zon.
.
Actief betrekken lijkt dus het devies. Wordt vast vervolgd.
.
Foto: Coco Chanel. Ze is prachtig!
.
Aug '10

WALL STREET & SEVENTIES

Je weet het inmiddels wel: Confabula loves photographs. En veel meer... – maar dat terzijde.

.
Mooie tip, nadat je in de Kunsthal bent geweest - en de dappere vrouwen hebt onmoet -zie hier in CC, is om ook de R’damsche Maas over te steken en het Nederlands Fotomuseum te bezoeken.
Een van de hoogtepunten daar nu is ‘Wall Street Stop’, van Reinier Gerritsen. Hij fotografeerde in 2009 - ttv het begin vd wereldwijde economische crisis - in de metro van New York, om en nabij Wall Street. Je ziet zakenlieden tussen 'de andere mensen'. En wat voor mensen! Ieder met zijn persoonlijke look, leven en geheime gedachten.
Dr Shock heeft een
filmfragment ervan – je kunt er hier naar kijken.
.
Ook schitterend daar is de expositie met foto’s uit de seventies. Je valt van de ene highlight in de andere. Prachtige mensen - waar je lang naar kunt kijken. En over kunt filosoferen. Diverse grote iconen uit de internationale fotografie hebben foto’s afgestaan. Check it out – zeer inspirerend voor het leven van alle-dag!
.
Aug '10

KIJK NIET BOOS naar een AGRESSIEF MEISJE

Waarom wordt een meisje of jongetje agressief? Daar wordt veel onderzoek naar gedaan. Dit onderzoek is interessant hierbij. Vijfentwintig meisjes (14-18 jaar) die bekend waren met agressief, gewelddadig gedrag, werden vergeleken met 30 gezonde controles.

.
Gekeken werd naar in hoeverre ze in staat waren om gezichtsuitdrukkingen te herkennen.
.
Ze kregen afbeeldingen van boze, walgende, droevige, verraste en blije gezichten voor zich. Ze moesten zeggen wat wat was. Raad je het al? - De meisjes die agressief waren bleken significant meer moeite te hebben om boze en walgende gezichtsuitdrukkingen te herkennen. Met de andere gezichtsuitdrukkingen hadden ze geen moeite. Het is dus voor hen moeilijker bepaalde emoties te herkennen. En nog wel zeer relevante: juist die emoties die ze zouden moeten zien als iemand ze terecht wijst (Biol Psych, ‘10; DOI: 10.1016/j.biopsych.2010.02.019).
.
Bij agressieve jongetjes is dit misinterpreteren van boze, strenge of bestraffende snuiten ook al aangetoond. Maar alleen als de agressie op jonge leeftijd begon. Niet als het in hun tienerjaren ontstond. Opmerkelijk is nu dat ook meisjes die op tiener leeftijd agressiever worden het fenomeen laten zien - even erg als jongetjes bij wie het gedrag op heel jonge leeftijd was begonnen.
Of zullen ze ze die gezichten met uitdrukkingen die ze niet goed uitkomen, willens en wetens negeren? Ook een interessante gedachte.
.
Het is ook weer een aanwijzing dat ‘straffen’ bij sommigen minimaal effect heeft. Althans, niet alleen het boze kijken... Waar het gemiddeld kindje meteen inperkt als moeder boos kijkt, zal zo’n agressief meisje rustig doorgaan. .
Vraag is wat dan wel helpt - niet meteen "slaan" gaan roepen! Confabula wil niemand op verkeerde gedachten brengen! Laten we met zachte hand beginnen - what about
the ladies touch? Dat moet de meisjes toch op zijn minst een beetje goed doen?
Wordt vast vervolgd.
.
Eerder hier in CC:
Facelab & verborgen emoties;
.
Hebben sommige van die meisjes misschien ADHD?
Aug '10

PESTICIDEN & COGNITIE

Je zou toch willen dat de wereld schoon is. Vrij van allerlei akelige giffen als pesticiden en andere zooi. Al dat spul is niet goed. Ook niet voor je brein. Dat blijkt ook weer uit recent onderzoek.
.
Maar liefst 3084 mensen zoder enige vorm van dementie, boven de 65 deden mee aan deze studie. Ze vulden uitgebreide vragenlijsten in, onder andere gericht op mogelijke blootselling aan pesticiden in het verleden. Bij aanvang vd studie, na 3, 7 en 10 jaar werd hun cognitieve situatie gemeten.
Van de groep rapporteerden er 572 een of andere vorm van blootstelling aan pesticiden in het verleden. Dit waren meer mannen dan vrouwen. Meer dan 40% had deze pesticiden-contacten gehad op een boerderij. Het ging om ' organophosphaten’ (N=316), ‘organochlorinen’ (N=256), ‘carbamaten’ (N=25), en ‘methyl bromiden’ (N=28).
.
Vijfhonderd mensen ontwikkelden in de follow-up periode dementie – waavan er 344 met de Ziekte van Alzheimer. Van de groep die aan pesticiden was blootgesteld geweet, ontwikkelden er 108 dementie. Nadat werd gecorrigeerd voor andere risiscofactoren, bleek dat de blootstelling aan pesticiden een toegenomen risisco voor de ontwikkeling van dementie met zich meebrengt. Het leek met name te gaan om de ‘organofosfaten’ (Neurology. '10;74:1524-30).
.
Er kunnen geen definitieve conclusies uit deze studie worden getrokken. Maar het vermijden van gifstoffen is nooit verkeerd.

.
Mogelijk reduceren de organofosfaten de hoeveelheid acetylcholine in het brein. En daarover hadden we het hier vaker – dat is een essentiele neurotransmitter. Zie bijvoorbeeld hier in CC over de acetylcholinesterase remmer. Waarvan er bij dementie mogelijk een tekort is.
.

Hopelijk zijn de modderbaden waar je je naar aanleiding van CC's discussies in hebt gestort - zie 'let's get dirty', en 'op naar de boerderij' - of was je begonnen met golf ... = ook 'golf = gezond' allemaal wel zuiver biologisch!
Edoch, Confabula vreest - die pesticiden-zooi: het hangt overal in de lucht...
.
Eerder hier in CC:
- Vet & hersenvolume.
- Het schone huisdier & autisme
- serotonine, CVA & melatonine,
- cognitie na ziekenhuis.
.

Aug '10

PRACHTIGE, DAPPERE TROOSTMEISJES & BURRI

Je moet nog op korte termijn naar de Kunsthal in R'dam. Om meerdere redenen – je krijgt er 2 ter motivatie. De tentoonstelling foto’s van Zwitserse fotograaf René Burri. Je kent ze ongetwijfeld – prachtige zwart-wit-foto’s van bijv het naoorlogs Duitsland, diverse stadsgezichten. En mn ook zijn portretten van politieke en culturele sleutelfiguren van de twintigste eeuw. Variërend van Che Guevara en Richard Nixon tot Alberto Giacometti en Pablo Picasso.
.
Indrukwekkender nog - de portretserie van oudere
Indonesische vrouwen van fotograaf Jan Banning.
De vrouwen zijn afkomstig uit Java, Sumatra en de Zuid-Molukken. Uit hun ogen spreekt hun verleden: de geschiedenis van de ‘troostmeisjes'. In de Tweede Wereldoorlog zijn zij door de Japanse bezetter gedwongen tot prostitutie. Deze prachtige vrouwen hebben de moed naar buiten te komen met hun afschuwelijke, pijnlijke verleden. Van heel dichtbij legde Banning de vrouwen vast. Ze kijken ons recht aan. Van alles zie je in hun ogen. Daarbij vertellen ze hun verhaal. Wat een kracht in het verdriet. Zeer achtenswaardig.
.
Ze raken je diep.

.
De NOS zendt in het kader van de jaarlijkse Indië-herdenking op 15 aug as de documentaire ' Troostmeisjes' uit.
Bekijk hier de trailer.
.
Aug '10

KOFFIETJE & CONCENTRATIE!

En als je na je powernap weer wakker bent. Of na wat mindfulness. Dan wil je misschien een koffietje. Dat is ook wetenschappelijk verantwoord. We hadden het hier al vaker over koffie. Kijk maar hieronder.
Nu vond Confabula gelukkig weer een recente metaanalyse in de Cochrane die haar Illy-espresso-liefde goedpraat.
.
Fantastisch! Wetenschappelijke onderbouwinkjes voor haar donkere kant! Is ook goed nieuws voor haar mede-cafee-victim-in-crime.
.
Mensen die in ploegendient werken en/of nachtdiensten draaien, maken significant minder fouten als ze koffie drinken. Blijkt uit de bekeken 13 trials. Het ging niet in al die onderzoeken om een kopje koffie, sommige studies gaven de proefpersonen pillen of een energy drink of voedingsmiddel met caffeïne. Over die
energydrinks hadden we het hier in CC al vaker. In sommige studies ging het om een echte werksetting, in andere om een gesimuleerde. Maar het waren goede onderzoeken. Caffeïne werd mn vergeleken met placebos. Vergeleken daarmee ...

.
... blijkt koffie op diverse neuropsychological tests een gunstige invloed te hebben. Bijvoorbeeld op gebied van aandacht, concentratie en geheugen. Bovendien ook op het rationeel denken en afwegen en plannen maken (Cochrane Database of Systematic Reviews, '10;5).
.
Ah – de oplossing is binnen: we behoeven gewoon een dubbele!
.
Eerder hier in CC: Koffie!
En ook hier in CC dames & koffie.
.
Aug 10

VET & HERSENVOLUME

Over de ziekte van Alzheimer hebben we het vaak. We moeten bewegen ...!
.
en ook parallel (of vnl dat...) mindful zijn om onze cognitie scherp te houden. We willen voorkomen dat er in het brein amyloïde plaques neerslaan. Plakkaten van eiwit die door het neerslaan van amyloïd-β. Eerder kon je hier (zie 'Curry!') lezen dat de stof bisdemethoxycurcumin, een ingrediënt in curry, de macrofagen van patiënten met de ziekte van Alzheimer stimuleert amyloïd-β op te ruimen. Ook visolie bleek gunstig: omega-3-vetzuur docosahexaeenzuur (DHA) hierin stimuleert de aanmaak van LR11 in het lichaam. En dat kan ook de afbraak van amyloïd-β bevorderen. Zo is er wel meer aan dieettipjes gepasseerd.

.
De buikomvang bleek wel van belang om in de gaten te houden. Mensen met het meeste vet op de buik bleek een 3 maal zo hoog risico op dementie te hebben tov de personen met slanke buiken. Het hoogste risico was bij de mensen ook overall een te hoge BMI hadden (zie hier in CC ‘buikjes in!’).
.
Daar sluit recent onderzoek weer bij aan. 733 mensen met een gemiddelde leeftijd van 60 jaar warden onderzocht. Er werd gekeken naar hun Body Mass Index (BMI – zie hier in CC). En naar buikomtrek, middel-heup ratio. Plus naar de onderhuidse vetmassa. En vetmassa rond de organen met een CT-scan.
En ze kregen een MRI van het brein. Er werd gekeken naar het volume van het brein en naar de vasculaire situatie van het brein. Alle vetparameters, variërend van de hogere BMI tot een hoge vetmassa rond de organen, bleek geassocieerd met een lager totaal hersenvolume. Dit stond los van of er sprake was van andere cardiovasculaire risicofactoren. De relatie met afgenomen breinvolume bleek het sterkst te zijn met het vet rond de organen. De onderzoekers hebben naast het ‘totale breinvolume’ ook specifiek gekeken naar het volume vd temporal hoorn, de witte stof intensiteit en aanwijzingen voor vasculaire schade. Deze specifieke aspecten bleken niet gecorreleerd met de obesitas (
Ann Neurol 2010).
.
‘Centrale obesitas’ blijkt dus risicovoller voor het breinvolume dan ‘globale adipositas’. En dan gaat het mn om vet rond de organen. Je kunt je voorstellen dat juist dat vet ook cardiovasculair schadelijk is.
.
Maar bij de MRI scan bleek nu geen correlatie met vasculaire schade. Ook is obesitas geassocieerd met ontstekingsparameters. Zoals interleukin-6 and TNF- alpha, wat in vetcellen wordt gemaakt. Over TNFα haden we het hier vaker. Door TNFα wordt de aanmaak van interleukine-1 bevorderd, wat weer bijvoorbeeld de aanmaak van de schadelijke amyloïde plaques kan bevorderen. Dus TNFα lijkt niet goed voor de cognitie (zie ook TNF alpha & cognitie ). En vet bevat ontstekingscellen die wellicht ook schadelijk voor het brein kunnen zijn. Dit behoeft weer verder onderzoek.
.
Spijtig is dat er overigens niet gekeken is naar het volume vd hippocampus. Want juist dat onderdeel van het brein staat zo in het nieuws bij cognitie. Zie bijv hier ‘neurogenese zichtbaar’.
.
Eerder in CC: hypertensie & cognitie.
Of: dieet & brein.
.
Ook hier in CC: visolie & psychose
.
Vergeet niet ons eerdere verhaal over Depressie & overgewicht - want dat is nu extra interessant als je bovenstaand bericht beschouwt! Risico!
.
Aug '10

WIKI LOVES ART

Het is niet een nieuwe site - maar hij is wel leuk om eens op te kijken: de resultaten van de fotowedstrijd van Wiki Loves Art/NL in musea door heel Nederland. Alle foto’s zijn verzameld op de Wiki loves art/NL flickr group. De uiteindelijke winnaar vd fotowedstrijd is de foto hiernaast. Het is een Gispenlamp. Confabula vind 'm mooi.

.
Juli '10

RESTAURANT FREUD - VIII

Confabula dacht juist deze week dat ze al heel lang niks meer van restaurant Freud had gehoord. Het 'unieke restaurant … dé plek in Amsterdam waar het eten verrukkelijk is en het personeel een tikje anders'. Met een 'tikje anders' bedoelt Freud 'met een psychiatrische achtergrond'. Want helaas lopen mensen die 'een tikje anders' zijn in onze maatschappij, bijvoorbeeld bij reïntegratie, vaak tegen vooroordelen aan. Restaurant Freud biedt ze de kans gezamenlijk te werken en leren. Dit door aldaar de handen uit de koks- en kelnermouwen te steken.
.
Maar juist nu een oproep van onze vrienden: Freud is genomineerd voor de SpecialBite Restaurant Verkiezing 2010! Uiteraard gunnen wij Freud een plekje in de top 10 van SpecialBite! Het is zo'n goed team.
Stem dus mee op Freud via de SpecialBiteGids!
.
Voor al €25,- eet je bij Freud.
Kijk eens wat ze bieden - Verse biologische gerechten! Wat dacht je van rucola met peer, parmazaanse kaas en notendressing? Een mooie caesarsalade? Of geitenkaas gewikkeld in pancetta en met notenpaneer uit de oven met gemengde salade en honing-notendressing. Wauw. Ga je voor rode poon met een antiboise en rettich, bospeen, aardappeltjes & courgette? Of biobiefstuk. Of - go veggie: flens gevuld met ricotta en groene asperges, zwarte rijst en bietensaus. Toetjes te over als crème brûlée en chocotoestanden. Of bijv perentaart met amandeldeeg en caramelsaus! Klinkt SpecialBite-waardig!
.

Kan er niet een dependance in Leiden komen? - zo'n mooi initiatief!
.
Juli '10

ROOK

Je wilt mindfull zijn. Je kunt hier nu even on screen tot rust komen. Het gaat je zeker lukken met dit unieke filmpje. Esteban Diácono laat op muziek van Olafur Arnald - ‘Ljósið’ een prachtig rookflardje wirwarrelen.
Ontspannend en komisch.

.
Eerder hier in CC: Birds on a Wire.
.
Juli '10

JAZZ IN TOWN!

Rotterdam = Jazzy all over the place!
Ze zijn binnen: Ornette Coleman, Sonny Rollins, Al Green, Diana Krall, etc etc etc etc!

.
Niet richting Ahoy maar wel her en der struinen? De sfeer is meestal heerlijk! – Check de Jazz-around-town agenda!
Eerder:
Verheugsel
.
Juli '10

A LADIES TOUCH...

Ladies power! gilde Confabula recent nog krachtig. Maar nu blijkt : de zachte female touch kan behoorlijke consequenties hebben. Meer dan C’s hysterisch gegil wellicht...

Dat komt naar voren uit onderzoek vd Columbia University (New York).
.
Drie experimenten:
.
- In het 1e werden studenten een kamer binnen gehaald. Ofwel door een vrouw, op vriendelijke wijze, met een lichte aanraking op de schouder. Een minimale touch, echt een split-seconde maar. Daarna kregen ze 14 vragen over beslissingen rond geld. Bijvoorbeeld kiezen tussen het zeker-weten krijgen van $600 of het opwerpen van een munt met fifty-fifty kans op $2.000. Zowel mannen als vrouwen die waren aangeraakt bleken significant meer van plan de gok te wagen.
.
- In het 2e experiment, werden de studenten ofwel aangeraakt door een man of vrouw, ofwel schudden zij handen met een man of vrouw, of ze werden helemaal niet aangeraakt. dan werd ze gevraagd hun geld te investeren in een risicovol belegingspakket of veilig op een bank te zetten, met een rentewinst. Je raadt het al: zij die aangeraakt waren door een vrouw namen meer risico. Handenschudden of mannen-geaai had geen invloed.
.
- Tenslotte werd ze gevraagd te beschrijven over een periode dat ze zich “secure and supported” or “insecure and alone” voelden. Het idee was dat ze zich bij het schrijven daarvan ook een beetje zo gingen voelen. Daarna werden ze weer wel of niet aangeraakt en moetsen ze weer investeringskeuzes maken. Degenen die schreven over onzekerheid en niet waren aangeraakt bleken heel conservatief in hun keuzes. Degenen die schreven over onzekerheid maar wel door een vrouw waren aangeraakt, namen wederom financiële risico’s.
.
Het gold zowel voor mannen als vrouwen die aangeraakt werden. De onderzoekers denken dan dat de touch meer een moederlijk steungevoel opwerkt dan mannelijke flirtage. Ze willen oa in de toekomst gaan kijken of er een correlatie is met de relatie die de onderzochten heben met hun ouders. (
Psychol Science ’10; april).
.
Ladies – hebben we een machtig middel? Confabula gaat actief haar de split-second female touch oefenen. Maar uiteraard alleen voor goede zaken. Peace on earth enzo.

Ook in CC: Dames - houd je in.

.
Juli '10

KIDS & TV!

Wat is het effect van deze enorme flow aan media beelden die kids over zich heen gestort krijgen? In Canada hebben ze het groot aangpakt om dat uit te zoeken. Gekoppeld aan de grote ‘Quebec Longitudinal Study of Child Development’.
.

1314 kinderen werden onderzocht. Ze richtten zich op de leeftijd van 29 en 53 maanden. Ze vroegen aan de ouders hoeveel uur televisie de kinderen per dag keken. Ook hoeveel ze videospellen deden, sportten, soft drinks, zoetigheden en groente en fruit nuttigden. Hun Body mass index werd gemeten.
Op moment dat ze naar de 4th Grade gingen, werd bij de leraren nagevraagd hoe hun schoolprestaties waren, variërend van wiskunde tot lezen. Ze werden gescoord op "classroom engagement", wat inhoudt in hoeverre ze in de klas bijv zich goed oriënteerden, hun taken planden, betrokken waren en doorzetten etc
Maar ook psychosociale aanpassing, mate van agressief gedrag en of ze gepest werden bijvoorbeeld. De uitkomsten werden gecontroleerd op diverse andere aspecten, als sekse, temperament, preëxistente gedragsproblemen, nachtrust, familieomstandigheden etc.
.
Kinderen keken gemiddeld 8.8 uur per week TV als ze 29 maanden waren en 14,9 uur per week bij 53 maanden. Meest negatieve invloed bleek TV kijken op de leeftijd van 29 maanden te hebben.
Elk extra uur wat een kind keek, betekende een 7% afname van “classroom engagement”. En ook een daling van maar liefst 6% voor wiskunde presaties. En ook nog eens werd een kind 10% meer gepest.
Het TV kijken ging ook ten koste van de gezonde acties in het leven: voor elk uur TV, een daling van 13% minder sport of andere lichaamsactiviteiten. En ... bij elk uur TV wel 9% meer softdrinks en 10% meer zoetige snacks. Met een stijging van 5% gewicht tot gevolg! En dat heeft, weten we uit het verleden, weer een wisselwerking op de sociale situatie, zie ‘
Overgewicht & ladder’.
.
Het maakte niet uit wat de inhoud van de programma’s waarnaar ze keken was. Want je zou nog kunnen denken dat het kijken naar educatieve programma’s - in tegenstelling tot sexy videoclips, waar we het eerder in CC over hadden- juist postief werkt. Maar dat is niet het geval (Arch Pediatr Adolesc Med. ‘10;164:425-31).
.
Indrukwekkend hè? Confabula zou per direct de TV afplakken! - Wat een impact.
.
Eerder hier op CC ‘studenten, TV & struggling stigma’; en ‘Onrijpe pubers’.
Eerder hier over Cyberaddiction.
En over – jawel, ze bestaan: beschaafde baby’s. ... al is C ze nog niet tegengekomen (wellicht mijden beschaafde baby's C).
.
Juli '10.

CHOCOLA & BLOEDDRUK?

Je weet het inmiddels wel: Confabula is fan van Dr Shock. Zij deelt oa zijn liefde voor (heeel) donkere chocola. Interessant nieuws heeft hij weer in dit kader. Een review naar de effecten van donkere chocola op de bloeddruk. Dertien studies werden geïncludeerd. Hiervan 7 'open label' en 6 'dubbel blinde'. Quite bizar: in de open label verlaagde chocola de bloeddruk in 6 vd 7 studies. In de 6 dubbelblinde is dit gunstige effect slechts… bij 1 studie gemeten.
.

Vanwaar dit verschil? Mogelijk is sprake van te verschillende en inadequate bloeddruk-meetmethodes in sommige studies. Ook is de vraag of je de verschillende chocolade soorten die in de studies gebruikt zijn qua samenstelling onderling wel kunt vergelijken.
.
Maar het verschil dubbel-blind en open label is wel opvallend. Kan je chocola dubbel-blind aanbieden? Wat is een 'placebostukje' dan? En als dat placebostukje er is - hebben we te maken met een placebo effect? En … is dat dan erg?

Eerder over
chocola – start hier in CC!
Over
placebo in CC - bijv hier.
.
Juni ’10.

LET's MAKE LIFE BEAUTIFUL

Leo Babauta van Zen habits heeft weer een stuk geplaatst om ons een burn-out te besparen: “…what’s the point of all this (work) obsession? It leads to burnout, stress, anxiety, unhappiness, greed, confusion, and no time for family, friends, and yourself…”.

.
Wow! Dat wil Confabula niet. Dus zij dook meteen zijn blogstuk in.
.
“… In this age of digital communication, we’re busier than ever. And yet, in all of our sound and fury, we seem to have no time for focus, for what’s important, for thinking. To find this focus, we will need to completely rethink the need for productivity. Think of our culture’s obsession with productivity: with the need for “hard work” and working long hours to get things done, with the need to be busy busy busy all the time, with the need to make lists and check them off, with the need to juggle countless projects and make more revenue and accomplish more and more.. (…) …What would happen if we threw all that out the door? What if we said, “I want to get important things done, but the rest can go to hell.”?
.
"Let’s create a new creed: Simplicity, purpose, focus, silence, and joy.
Let’s make beautiful and useful things, and love doing it…”.
.
Dat is een heerlijk voorstel.
Dat willen we. Maar… dilemma. Confabula vindt haar werk ook leuk. En die checklists... die maakt Confabula - excusez - best graag. Die ‘lists to check off’ houdt ze er lekker hysterisch in hoor. Dat afstrepen is gewoon fijn.
.
Babauta geeft ons een Taoistische filosofie:
'The Master allows things to happen.
She shapes events as they come.
She steps out of the way
and lets the Tao speak for itself'.

.
Dat klinkt relaxed. Daar kunnen we diverse kanten mee op.
.
Lees het hele stukje van
Zen Habits hier.
.
Juni '10

POSTPARTUM II – MANNEN…

We hadden het recent over de post partum fase en hoe vaak depressies bij vrouwen in die periode ontstaan. Waar blijven … de vaders intussen? Want niets menselijks is de man vreemd – ook hij kan een depressie ontwikkelen. Die er regelmatig toch net anders uitziet dan bij een vrouw – zie bijv ‘mannen & vrouwen & depressie’.

.
Nu is er een meta-analyse naar depressies bij vaders in de periode van het eerste trimester tot in het eerste jaar na de bevalling van de echtgenote. Drieënveertig studies bleken er maar liefst geschikt – wat betekent dat het 28.004 mannen betreft. Gemiddeld blijkt dat 10,4% van de vaders zich als jonge vader depressief te voelen. Ter vergelijking: in de algemene bevolking is de prevalentie onder mannen ongeveer 5%. De hoogste prevalentiecijfers kwamen uitde USA: 14,1%. In de overige 15 landen lag het gemiddeld rond de 8,2%.
.
De eerste 3 maanden postpartum is de prevalentie 7,7%. De hoogste prevalentie is in de periode vd 3e tot de 6e maand postpartum: 25,6%. Interessant. Waarom een hogere incidentie na 3 maanden? Zal er sprake zijn van een toenemende dysbalans in draagkracht-draaglast? Wordt de eerste periode nog alle energie uit de kast gehaald, en is daarna de koek echt op?
.
Maar moeten we het dan wel als pp depressie labelen? Bij vrouwen gaan we uit van de eerste maand na de bevalling. Is er na 3 maanden niet sprake van een soort ‘jonge-vader depressie’? Confabula vraagt zich af of de depressie in de eerste maand misschien anders is dan die na 3 maanden. Zowel qua symptomen als qua achterliggende oorzaak. Interessant om nader over te filosoferen. Heb jij er ideeën over?
.
Ook interessant: er was een matige correlatie tussen het vóórkomen van een postnatale depressie bij de moeder èn de vader.(
JAMA ‘10; 303 (19); 1961-9). Dat is ook belangrijk. Dus aandacht voor de ander als de één een postpartum depressie heeft, is van belang. Want als één vd 2 een pp depressie heeft, wordt de ander natuurlijk meer belast. Dus die zal al op zijn tenen lopen. Extra aandacht en ondersteuning is dus nodig dan. Open deur – maar: het is ook voor het kind van belang.
.
Juni '10

CHARLY ROSE BRAIN SERIES

De dagelijkse televisiserie van Charlie Rose heeft als 1 vd foci ‘het brein’. In Charlie Rose Brain Series. Rose interviewt dan prominente wetenschappers. Ik zag zo al heel wat bekende namen staan! Een diversiteit aan onderwerpen – tot nu toe: The Great Mysteries of the Human Brain, The Perceiving Brain, The Acting-, The Social-, The Developing-, The Ageing- and The Emotional Brain. Ook psychiatrische aandoeningen en nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen hieromtrent komen aan bod. Hij wordt bij deze serie ondersteund door Prof Dr. Eric Kandel, psychiater en neurowetenschapper aan de universiteit van Columbia. In 2000 won Kandel de Nobel Prize voor zijn onderzoek naar het biologische mechanisme van leren en geheugen.
Je kunt op de Rose's site diverse Brain afleveringen bekijken. Check it out dekomende maanden: The Mentally Ill Brain, The Disordered Brain, The Deciding Brain, The Artistic Brain and The New Science of the Mind.
Ben benieuwd, zal ze in de gaten houden – wordt vast vervolgd.
.
Overigens behandelt hij ook heel interessante andere onderwerpen. Van geschiedenis tot kunst, boeken en muziek. Politiek, andere wetenschappen, gesprekken met bekende wereldburgers. Op zijn site kan je veel interviews nog zien. Beetje verslavend - kijk maar eens wat rond.
.
Eerder hier:
Bang Goes the Theory.
.
Juni '10

POST PARTUM DEPRESSIE

Niet elke moeder is na de bevalling van haar baby blij in de wolken. Betoverd door die baby-smile als 'natural high' waar we het heel lang geleden in CC over hadden. Eigenlijk zijn heel veel vrouwen ook ambivalent, en labiel, soms verdrietig. Een taboe-onderwerp - want ‘men’ vindt dat je ‘blij’ moet zijn. Bij sommige vrouwen escaleren de ‘babyblues’ in een depressie.

.
We spreken van een post partum depressie als de depressie binnen 4 weken na de bevalling ontstaat. Depressies rond de bevalling komen veel voor. Zo’n 13-18% vd vrouwen heeft op enig moment tijdens de zwangerschap een depressie. Na de bevalling is er een verhogde incidentie.
.
Over de pathofysiologische basis van depressie echt na de bevalling is nog geen duidelijkheid. Vroeger werden ‘de hormonen’ als oorzaak gedacht. Maar daarvoor zijn geen causale bewijzen gevonden. Tegenwoordig liggen de hypothesen meer rond genetische en immunologische componenten. Ook de HPA-as en de schildklier worden als mogelijkheden genoemd.
Nu een interessante bevinding. Onderzoekers hebben gekeken naar het enzym mono-amine-oxidase (MAO) in het brein. MAO breekt serotonine, dopamine en norepinefrine af. Beide stoffen spelen juist bij emoties een belangrijke rol. Bij de mono-amine-hypothese van de deprerssie gaan we ervan uit dat deze neurotransmitters verlaagd zijn bij mensen met een deressie.
.
Vijftien gezonde vrouwen werden 4 tot 6 dagen post partum vergeleken met 15 gezonde niet zwangere controles. Ze rookten niet en gebruikten geen medicatie. Hun brein werd gescand met een speciale scan, een PET-scan (positron emission tomography). Op de scan bepaalde ze de totale hoeveelheid MAO in oa de prefrontale cortex, de gyrus anterior cinguli cortex, de anteriore temporale cortex, de thalamus, het dorsale putamen en de de hippocampus.
.
Bij de vrouwen die juist bevallen waren, bleek dat het verdelingsvolume van MAO significant verhoogd was (mean 43%!), juist in die voorgaande gebieden. Meer MAO betekent ook meer afbraak van de neurotransmitters. Dat kan erop wijzen dat er minder serotonine, dopamine en norepinefrine in het brein van deze vrouwen is. En een depletie van deze stoffen geeft een gedaalde stemming. Eerder is aangetoond dat een daling van oestrogeen, een geslachtshormoon, resulteert in een stijging van MAO. Nu is dit laatste voor het eerst postpartum zichtbaar gemaakt (Arch Gen Psych ‘10:468-74).
.
Let op: het gaat om vrouwen die niet depressief waren. Bij hen is er dus een stijging van MAO aan de orde, maar ze hebben geen depressie. We weten niet of de hoeveelheid serotonine, dopamine en norepinefrine in hun brein ondanks de gestegen MAO normaal is. Was de hoeveelheid dan tevoren verhoogd? Of hebben deze vrouwen wel degelijk een gedaalde hoeveelheid van deze mono-amines, maar heeft dit geen depresie tot gevolg? Mogelijk veroorzaken deze gedaalde spiegels de ‘postpartum blues’. De labiele emoties die vrouwen kunnen ervaren. En wellicht is het dan zo, dat als je bijvoorbeeld genetisch kwetsbaar bent voor depressies, je hierop een depressie ontwikkelt. Maar mogelijk spelen er belangrijke andere cofactoren die dan 1 + 1 = 2 maken. De schildklier? De HPA-as? Een reeds ontregelde HPA-as, of een bepaalde ‘afstelling’ ervan?
Heel interessant zou het zijn als er een groot cohort prospectief gevolgd gaat worden, waarbij bij alle vrouwen pre- en postpartum diverse parameters worden bepaald. Plus uitgebreide vragenlijsten naar hun stemming.
.
Dit roept om multidiciplinaire samenwerking! Waar zijn de gynaecologen?
.
Confabula bedacht opeens - niks gehoord
recently over RS67333 – die serotonine (5-HT4) receptor agonist waar men zo veelbelovend over deed. Eens nagaan.
.
.
Over mannen & baby's - wordt vervolgd.
.
Juni '10



INTERNS & DEPRESSIE

Om goed beoefenaar van je vak te zijn - wil je goed in je vel & bol zitten. Als dat niet zo is en je toch door blijft werken, is het de vraag of je professioneel met jezelf om gaat. In dat kader hadden we het een maand geleden hier in CC over artsen met een ‘burn-out’ en hoe zij hun patiënten bejegenen.
Nu een studie, gericht op ‘interns’. Vergeleken met bij ons in NL, zijn dat een ‘soort’ oude coassistenten: ze hebben een medische scholing, maar mogen nog niet zonder supervisie werken. Ze werken zelfstandiger dan 'onze' co’s en zijn gericht op 1 specialisme. Onderzoekers volgden 2 jaar 1271 interns. In stages variërend van interne, heelkunde, kinder-, gyn, psych etc. Ze maten of er sprake was van depressieve symptomen met de ‘PHQ-9’, welke een score range kent van 0 tot 27. Een PHQ-9 score van 10-14 geeft een matige depressie aan, 15- 19 matig tot ernstig en boven de 20 een ernstige depressie.
.

De gemiddelde PHQ-9 score steeg 3 maanden na aanvang vd internships van 2,38 naar 6,70 punten. Bij 9 en 12 mnd was de gemiddelde score significant gestegen naar 6,48 resp. 6,26. Het percentage interns dat voldeed aan de criteria voor een matige depressie steeg van 0.7% in het begin naar 6,6%; 6,2%; 7.8%, en 7,6% in de follow-up maanden. Bij aanvang vd studie had 0% een ernstige depressie. Maar dat steeg naar 2,3%; 1,6%; 1,8%; en 0,8%. Al met al is er een significante stijging vd depressieve symptomen onder de interns, van 3,9% bij aanvang vd stages naar 25,7% gedurende het internship. 41.8% vd deelnemers voldeed op 1 of meer vd meetmomenten aan de criteria van een depressie.
.

De onderzoekers onderzochten of ze factoren konden vinden die in de verslechtering meespeelden. Divers waren ze:
1. Gedurende het internship: Lange werkdagen, mogelijke medische fouten en ‘life events’. Twee rechtstreeks aan de stage zelf, en 1 los ervan. Interessant. Een ‘privé-life-event’ is uiteraard iets heel anders dan ‘lange werkdagen’.
2 Al reeds spelende factoren vóór aanvang internship: ‘vrouw-zijn'. Depressies komen ook meer voor bij vrouwen dan mannen, dus deze uitslag is
begrijpelijk (zie ook mannen & vrouwen). Ook factoren ‘neuroticisme’, een eerdere depressie in de voorgeschiedenis, en moeilijke familieomstandigheden correleren.
.
Ook een opleiding in de USA bleek een kwetsbaarheidsfactor. Vreemd?
Tenslotte een afwijkende SNIP van 5-HTTLPR. Het serotonine transporter eiwit. Daar hadden we het eerder over. Het specialisme en de leeftijd vd interns speelde geen rol (Arch Gen Psych '10 april).
.

Neuroticisme! Daar hebben we eerder over geconfabuleerd! Dat is al heel lang geleden. Dat betrof een onderzoek in naar persoonlijkheidstrekken bij medisch studenten en de relatie met stress. Toen bleek dat 1 vd 2 meest voorspellende persoonlijkheidstrekken ‘neuroticisme was’. En vrouwelijke studenten bleken significant neurotischer dan de mannen. Ook zeer plichtsgetrouwen ('self-conscious, pedantic, often in doubt, and tends to ruminate about his own behaviour and that of others') waren kwetsbaar. Beide trekken maken dat je je evt fouten of overbelasting ook meer aantrekt. Logisch. En je weet nog wel: depressieve dokters maken meer fouten.
.
Vele factoren. De genetische kwetsbaarheid is niet te voorkomen. Helaas heb je de ‘privé-life-omstandigheden’ ook niet altijd in de hand.
.
We focussen ons nu op de opleiding. Werkstress. Dat doet denken aan
resultaat van een jaar of 2 terug, toen bleek dat interns chirurgie in de USA ook depressieve klachten hadden. Toen werd Confabula er door één van haar vorige leermeesters, chirurg prof Terpstra op gewezen dat zowel coassistenten als arts-assistenten chirurgie het hier in NL veel minder zwaar hebben dan in de USA. En hij is niet de enige - zie hier.
.
We kunnen er niet vanuit gaan dat ‘onze co’s’ zich ook zo in mineur voelen. Maar misschien wel interessant om eens naar te kijken. Voor het welzijn van de co en in het licht van
professioneel gedrag en de toekomst. Want al zijn de stages hier minder zwaar - het wordt meer in de vervolgopleiding. Moet er toch meer individuele aandacht komen? Om de student bewuster te maken van zijn persoonlijkheidstrekken en hoe hem dat eventueel kwetsbaar maakt? Misschien ligt daar een kans. Enfin - voorlopig blijft Confabula maar gewoon lief doen. En streng doch rechtvaardig daarbij. Ook zij maakt overuren by the way...
.
Het kan ook niet goed zijn voor het hartje vd interns - zie maar bij de verpleegkundigen.
.
Evidence based: Geef de studenten meditatie, dat doet ze goed. Beweeg ze. En geef ze muziek, als studiebooster.
Student, depressie & cyberspace.
.

Juni '10

BEELDEND GESPROKEN

Behebt met een psychiatrische aandoening kan je in de maatschappij tegen allerlei situaties aanlopen. Werk bijvoorbeeld. Mooi initiatief is dan ook galerie ‘Beeldend Gesproken’. Een landelijke non-profit organisatie gespecialiseerd in kunst van professionele kunstenaars. Kunstenaars met een psychiatrische achtergrond. ‘Beeldend Gesproken’ werkt aan maatschappelijke participatie van zijn kunstenaars. En probeert voor hen inkomsten te verwerven door verhuur en verkoop van hun werk. Neem om te beginnen een kijkje op hun uitgebreide website. Je ziet prachtige werken! Reden temeer: bezoek de galerie!
.
Eerder
hier: Jan’s Pakhuys
En over Restaurant Freud

.
Meer tips? C houdt zich aanbevolen.
.
Veel over kunst in CC – en
ook links met psychiatrie. Begin maar hier over Kandinsky, en scroll verder. .

Juni '10

PTSS & COGNITEVE ACHTERUITGANG?

Confabula vond een krantenkop op 8 juni beetje ongenuanceerd: 'Stress in oorlog maakt dement'. Het betreft een bericht over een onderzoek dat deze maand is gepubliceerd. Gedurende 7 jaar zijn zo’n 180.000 oorlogsveteranen boven de 55 jaar onderzocht. Allen hadden bij aanvang van het onderzoek normale cognitieve functies. Van deze groep hadden er 127.938 een Post Traumatische Stressstoornis (PTSS). Shockerend hoog getal hè?

.
Na 7 jaar blijkt nu dat bij 6,6% vd veteranen zonder PTSS sprake is van cognitieve achteruitgang. In zo'n mate dat sprake is van dementie. Versus 10,6% vd veteranen met PTSS. Deze getallen bleven hetzelfde na corrective voor andere aandoeningen, zoals hersenschade, middelengebruik of depressie (Arch Gen Psych ’10;67(6):608-13.).
.
Zo hebben veteranen met een PTSS een 2-maal zo hoge kans op ontwikkelen van dementie. Schrikbarend hoge kans.
.
Vraag is wat bij deze 10,6% het pathofysiologisch mechanisme van oorlog naar PTSS – naar cognitieve achteruitgang is. Het is vast multifactorieel. Bij PTSS is aangetoond dat er regelmatig sprake is van een ontregeling vd HPA-as. Daar hadden we het vaker over. De chronische stress bij de PTSS doet een aanslag op het lichaam. Er komen ook vaak veel auto-immuunstoffen vrij (cytokines etc). Ook niet goed voor je cognitie (hier TNFa). En wat eveneens een aanslag doet op het cardiovasculaire systeem. Mensen met PTSS hebben ook vaak cardiovasculaire problemen. Daar hadden we het een week terug ook nog over. Zo kan je je voorstellen dat vasculaire schade in het brein van mensen met PTSS regelmatig voorkomt. Ook is bij beeldvorming bij PTSS hippocampus atrofie aangetoond.
.
En juist de hippocampus speelt een cruciale rol bij ons geheugen. Dat vergeet Confabula nooit, omdat ze weet dat ze helaas meer moet bewegen om de hippocampus in conditie te krijgen ... en haar cognitie daarbij. Zo komen we op lifestyle. Mensen met PTSS voelen zich niet goed. Mogelijk bewegen ze ook minder. Misschien roken ze meer, of eten anders dan de groep zonder PTSS.
.
‘Stress in oorlog maakt dement’ is een titel die mensen schrik aan kan jagen. En ook iets onontkoombaars suggereert. Enfin – laten we het maar anders bekijken. Oorlog = afschuwelijk. Afgrijslijk toch: 53 155 veteranen zonder PTSS versus maar liefst 127 938 met een PTSS! En het is uiteraard niet gezegd dat die 53 155 nergens last van hebben! Ze voldoen alleen niet aan de officiele criteria voor een PTSS.
Dus een anti-oorlog leuze kan niet afschrikwekkend genoeg zijn. Maar … je zou maar uit een oorlog komen en deze titel lezen.
.
.
Ook indrukwekend: PTSS & ziekenhuis.
.
Juni '10